GEZOND SPORTEN VLAANDEREN

Grounded running belast bewegingsstelsel minder

Bonnaerens, Senne; Fiers, Pieter; Galle, Samuel; Aerts, Peter; Frederick, Edward C.; Kaneko, Yasunori; Derave, Wim; De Clercq, Dirk
Medicine & Science in Sports & Exercise.51(4):708-715, April 2019.

Als je ‘grounded’ loopt, dan belast je je botten, spieren, pezen en gewrichten 20 tot 35 procent minder

Lights

Als je ‘grounded’ loopt en dus voortdurend contact met de grond houdt, dan belast je je botten, spieren, pezen en gewrichten 20 tot 35 procent minder dan met de gebruikelijke looptechniek, waarbij een zweeffase optreedt. Dat blijkt uit onderzoek van wetenschappers[1] uit de Vakgroep Bewegings- en Sportwetenschappen van de Universiteit Gent. Samen met Amerikaanse en Japanse collega’s bestuderen ze het fenomeen grounded running, een looptechniek voor lage snelheden, zonder zweeffase.

Link naar het artikel in Medicine & Science in Sports & Exercise:

https://journals.lww.com/acsm-msse/Abstract/publishahead/Grounded_Running_Reduces_Musculoskeletal_Loading.96743.aspx

 

Studieopzet

Om het effect van grounded lopen op het bewegingsstelsel te onderzoeken, lieten de wetenschappers in het ‘Laboratorium voor Sportwetenschappen -Jacques Rogge’ 30 jongvolwassenen lopen met een relatief lage snelheid (7.5 km/u). De testpersonen werd gevraagd hun natuurlijke looppatroon, mét zweeffase (een korte periode waarin geen van beide voeten contact met de grond maakt), af te wisselen met grounded lopen. Telkens werden diverse parameters gemonitord om de belasting van het bewegingsstelsel te kunnen bepalen.

Grounded lopen is geen vorm van wandelen

Hoewel er bij grounded lopen geen zweeffase optreedt, is deze looptechniek geen vorm van wandelen. Meestal worden vier biomechanische criteria gebruikt om lopen van wandelen te onderscheiden. Bij het lopen:

1) vertoont de verticale kracht van de grond op het lichaam een typische curve met één maximum,

2) buigt de knie maximaal door nabij het midden van de contactfase van de voet met de grond,

3) zijn de kinetische en gravitationele potentiële energie van het lichaam in fase,

4) en is er een zweeffase.

Doordat het al dan niet optreden van een zweeffase geen informatie verstrekt over de dynamiek van de techniek, is het in wezen geen goed criterium om wandelen te onderscheiden van lopen. Aan de drie overige criteria beantwoordt grounded lopen wél, waardoor het wel degelijk een looppatroon en geen wandelpatroon is.

Bij het normale (hard)lopen zijn het ritme van de passen en de paslengte afhankelijk van de loopsnelheid. Naarmate je sneller loopt, duurt de zweeffase langer en wordt het moeilijker tot onmogelijk om zonder snelheidsverlies over te schakelen op grounded lopen. Uit recent onderzoek weten we echter dat 25% van de lopers trager dan 10 km/u loopt en 5% zelfs trager dan 7.5 km/u. Een groot deel van de lopers zou de techniek dus probleemloos kunnen toepassen.

Lagere belasting van het bewegingsstelsel en hoger energieverbruik

Grounded lopen verminderde de belasting op het bewegingsstelsel met 20 tot 35% vergeleken bij een natuurlijk looppatroon met dezelfde snelheid. De impactbelasting nam met 35% af en de belasting op de spier-pees-gewrichtsstructuren van de benen met 20% – enorme reducties dankzij een simpele aanpassing van het looppatroon.

Het energieverbruik, afgeleid uit de zuurstofopname en de CO2-productie, was 5% hoger dan bij lopen met zweeffase. Mogelijk werd die toename veroorzaakt doordat de proefpersonen niet gewend waren aan grounded lopen. Hoe dan ook kan grounded lopen zelfs met verhoogd energieverbruik nog altijd als matig tot intensieve fysieke activiteit worden gelabeld, waardoor de techniek bij de aanbevelingen van de Wereldgezondheidsorganisatie inzake gezondheidsbevordering aansluit.

Wie heeft baat bij grounded lopen?

Lopen is een van de populairste vormen van lichaamsbeweging. Het helpt chronische ziekten voorkomen en verhoogt de levensverwachting. Jammer genoeg hebben veel lopers vroeg of laat te kampen met overbelastingsblessures. De belasting kunnen beperken zonder afbreuk te doen aan de trainingswinst, zou dan ook een uitstekende zaak zijn. Door trager of grounded te lopen kan de repetitieve belasting onder de belastbaarheidsgrens van het bewegingsstelsel blijven. Met name beginners, mensen met overgewicht en senioren kunnen daar baat bij vinden. Het lijkt logisch dat traag of grounded lopen lokale vermoeidheid en overbelastingsletsels kan helpen voorkomen, maar dat moet in verdere studies worden aangetoond. 

Tips voor wie het wil proberen

Het onderzoek toonde aan dat de proefpersonen het grounded-looppatroon snel meester konden worden op basis van eenvoudige instructies.

Met de volgende tips kun je het testen:

  1. Grounded lopen is enkel mogelijk bij lage snelheden (ongeveer 7 – 9 km/u). De meest lopers moeten iets trager lopen dan normaal.

  2. Probeer “vlakker” te lopen, minder op en neer te gaan en zo zonder zweeffase te lopen (zie foto’s)

  3. Loop zo ontspannen mogelijk

  4. Wissel grounded lopen in het begin af met je normale looppatroon of met wandelpauzes, met een nog lagere snelheid dus.

 

Mensen die extra informatie willen over het onderzoek of over grounded lopen, kunnen contact opnemen met: Senne Bonnaerens (T: 0032472627007; Email: senne.bonnaerens@UGent.be)
Vakgroep Bewegings- en Sportwetenschappen


 

Foto’s ter illustratie

Foto 1: Links: lopen met een zweef- of vluchtfase; rechts: grounded lopen (zonder zweeffase)

Foto 2: Grounded lopen

Foto 3: Lopen met een zweeffase

Foto 4: Grounded lopen

Foto 5: Lopen met een zweeffase


[1]

(*) dr. Pieter Fiers, dr. Samuel Galle en drs. Senne Bonnaerens, o.l.v. de hoogleraren Dirk De Clercq, Wim Derave en Peter Aerts